ZHONGAN SİZE ŞUNU SÖYLÜYOR: UV filtreleri nasıl doğru şekilde tanımlanır?

2019 yılında ABD Gıda ve İlaç İdaresi (FDA), ABD pazarında bulunan 16 güneş kremi aktif maddesi arasında çinko oksit ve titanyum dioksitin "GRASE" (Genel olarak güvenli ve etkili kabul edilen) olarak güneş kremi ürünlerine eklendiğini belirten yeni bir öneri açıkladı. PABA ve Trolamin Salisilat, güvenlik sorunları nedeniyle güneş kremlerinde kullanım için "GRASE" değildir. Ancak bu içerik bağlamından koparılmış olup, yalnızca fiziksel güneş koruyucu maddelerin -nano çinko oksit ve titanyum dioksit- güneş kremi aktif maddelerinde güvenli ve etkili olduğu, diğer kimyasal güneş koruyucu maddelerin ise güvenli ve etkili olmadığı şeklinde anlaşılmaktadır. Aslında doğru anlayış, ABD FDA'nın nano çinko oksit ve titanyum dioksiti "GRASE" olarak kabul etmesinin, diğer 12 kimyasal güneş koruyucu maddenin GRASE olmadığı anlamına gelmediği, ancak yine de yeterli güvenlik verisine sahip olmadıklarıdır. Aynı zamanda FDA, ilgili şirketlerden daha fazla güvenlik destek verisi sağlamalarını da istemektedir.

Ayrıca, FDA "güneş kreminin cilt yoluyla kana emilimi" üzerine bir klinik çalışma yürüttü ve güneş kremlerindeki bazı aktif bileşenlerin vücut tarafından yüksek düzeyde emilmesi durumunda sağlık sorunlarına yol açabileceğini tespit etti. Deneyin sonuçları yayınlanır yayınlanmaz, dünya çapında geniş bir tartışmaya yol açtı ve gerçeği bilmeyen sıradan tüketiciler arasında yanlış anlamalara neden oldu. Bu tüketiciler, güneş kremlerinin kana karışabileceğine ve insan vücudu için güvensiz olduğuna doğrudan inandılar, hatta tek taraflı olarak güneş kremlerinin sağlığa zararlı olduğunu ve kullanılamayacağını düşündüler.

FDA'nın 24 gönüllüyü 4 gruba ayırarak, formüllerinde 4 farklı güneş koruyucu madde bulunan güneş kremlerini test ettiği bildirildi. İlk olarak, gönüllüler vücutlarının %75'ini kaplayacak şekilde, standart doz olan 2 mg/cm2'ye göre, 4 gün boyunca günde 4 kez güneş kremi kullandılar. Daha sonra, gönüllülerden 7 gün boyunca kan örnekleri alındı ​​ve kandaki güneş kremi içeriği test edildi. Çalışmalar, bir yetişkinin cilt alanının yaklaşık 1,5-2 m² olduğunu göstermiştir. Ortalama 1,8 m² değeri varsayıldığında, standart miktara göre hesaplandığında, gönüllüler tarafından kullanılan güneş kremi miktarı deneyde yaklaşık 2×1,8×10000/1000=36 g, günde 4 kez kullanım için ise 36×4=144 g'dır. Genellikle yüz derisi alanı yaklaşık 300-350 cm²'dir ve tek bir uygulama güneş kremi tüm gün koruma için yeterlidir. Bu şekilde hesaplanan kullanım miktarı 2×350/1000=0,7 g'dır; yeniden uygulama dahil edildiğinde bile yaklaşık 1,0 ~1,5 g'dır. Maksimum miktar olan 1,5 gram alınırsa, hesaplama 144/1,5=96 katıdır. Gönüllülerin 4 gün boyunca kullandığı güneş kremi miktarı 144×4=576 g iken, sıradan insanların 4 gün boyunca kullandığı günlük güneş kremi miktarı 1,5×4=6 g'dır. Bu nedenle, 576 gram ve 6 gram güneş kremi dozajı arasındaki fark çok büyüktür ve etkisi belirgindir.

Bu deneyde FDA tarafından test edilen güneş kremleri benzofenon-3, oktokrilen, avobenzon ve TDSA idi. Bunlar arasında sadece benzofenon-3'ün tespit verileri "güvenlik değeri" olarak adlandırılan değerin çok üzerinde, yaklaşık 400 kat üzerinde çıktı; oktokrilen ve avobenzonun her ikisi de 10 kat içinde kaldı ve p-ksililenedikamforsülfonik asit tespit edilemedi.

Teorik olarak, güneş kreminin sürekli ve yüksek yoğunlukta kullanımı kümülatif bir etkiye neden olur. Bu kadar aşırı test koşullarında bile güneş kremlerinin kanda tespit edilmesi şaşırtıcı değildir. Güneş kremleri on yıllardır onaylanmış ve kullanılmaktadır, birçok ülke güneş kremlerini ilaç olarak düzenlemiştir ve şu ana kadar insan vücudunda sistemik yan etkileri olduğunu kanıtlayacak yeterli araştırma verisi bulunmamaktadır.