In 2019 kondigde de Amerikaanse FDA een nieuw voorstel aan waarin stond dat van de 16 actieve ingrediënten voor zonnebrandcrème die momenteel op de Amerikaanse markt verkrijgbaar zijn, zinkoxide en titaniumdioxide als "GRASE" (Generally recognized as safe and effective) worden beschouwd. PABA en trolaminesalicylaat worden vanwege veiligheidsproblemen niet als "GRASE" beschouwd voor gebruik in zonnebrandcrèmes. Deze informatie wordt echter uit de context gehaald, waardoor men de indruk krijgt dat alleen fysische zonnebrandmiddelen – nano-zinkoxide en titaniumdioxide – veilig en effectief zijn in zonnebrandcrèmes en dat de andere chemische zonnebrandmiddelen dat niet zijn. De juiste interpretatie is echter dat, hoewel de Amerikaanse FDA nano-zinkoxide en titaniumdioxide als "GRASE" beschouwt, dit niet betekent dat de andere 12 chemische zonnebrandmiddelen dat niet zijn, maar dat er nog onvoldoende veiligheidsgegevens beschikbaar zijn om dit aan te tonen. Tegelijkertijd vraagt de FDA de betreffende bedrijven om meer ondersteunende veiligheidsgegevens te verstrekken.
Bovendien voerde de FDA ook een klinische studie uit naar de opname van zonnebrandcrème via de huid in het bloed. Hieruit bleek dat sommige actieve ingrediënten in zonnebrandcrème, indien in hoge concentraties door het lichaam opgenomen, gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken. De resultaten van dit onderzoek leidden direct tot een wijdverspreide discussie wereldwijd en veroorzaakten geleidelijk aan misverstanden bij consumenten die de waarheid niet kenden. Zij namen direct aan dat zonnebrandcrème in het bloed kan worden opgenomen en schadelijk is voor het menselijk lichaam, en sommigen gingen er zelfs blindelings van uit dat zonnebrandcrème schadelijk is voor de gezondheid en niet gebruikt mag worden.
Er wordt gemeld dat de FDA 24 vrijwilligers heeft gerekruteerd, verdeeld over 4 groepen, en zonnebrandcrèmes met 4 verschillende zonnebrandmiddelen in de formule heeft getest. Eerst brachten de vrijwilligers 75% van hun lichaamshuid aan volgens de standaarddosering van 2 mg/cm², 4 keer per dag gedurende 4 opeenvolgende dagen, om zonnebrandcrème te gebruiken. Vervolgens werden gedurende 7 opeenvolgende dagen bloedmonsters van de vrijwilligers afgenomen en werd het gehalte aan zonnebrandcrème in het bloed gemeten. Studies hebben aangetoond dat het huidoppervlak van een volwassene ongeveer 1,5-2 m² is. Uitgaande van een gemiddelde waarde van 1,8 m², zou de hoeveelheid zonnebrandcrème die de vrijwilligers volgens de standaarddosering gebruikten ongeveer 2 × 1,8 × 10000 / 1000 = 36 g bedragen, wat neerkomt op 36 × 4 = 144 g bij 4 keer per dag. Het gezichtsoppervlak is doorgaans ongeveer 300-350 cm², en één applicatie van zonnebrandcrème is voldoende voor bescherming gedurende de hele dag. De berekende gebruikshoeveelheid is dus 2 × 350 / 1000 = 0,7 g, inclusief het opnieuw aanbrengen van de crème, wat neerkomt op ongeveer 1,0 × 1,5 g. Als we uitgaan van de maximale hoeveelheid van 1,5 gram, is de berekening 144 / 1,5 = 96 keer. De hoeveelheid zonnebrandcrème die de vrijwilligers gedurende 4 opeenvolgende dagen gebruikten, was 144 × 4 = 576 g, terwijl de dagelijkse hoeveelheid zonnebrandcrème die gewone mensen gedurende 4 dagen gebruiken 1,5 × 4 = 6 g is. Het verschil tussen de dosering van 576 gram en 6 gram zonnebrandcrème is dus aanzienlijk en het effect is duidelijk.
De zonnebrandmiddelen die de FDA in dit experiment heeft getest, waren benzofenon-3, octocryleen, avobenzone en TDSA. Van deze stoffen overschreed alleen benzofenon-3 de zogenaamde "veiligheidswaarde" ruimschoots, namelijk ongeveer 400 keer de norm. Octocryleen en avobenzone bleven beide binnen een factor 10, terwijl p-xylyleendicamforsulfonzuur niet werd gedetecteerd.
Theoretisch gezien zal continu intensief gebruik van zonnebrandcrème een cumulatief effect veroorzaken. Het is dan ook niet verwonderlijk dat zelfs zonnebrandcrèmes onder zulke extreme testomstandigheden in het bloed worden aangetroffen. Zonnebrandcrèmes zijn al tientallen jaren goedgekeurd en in gebruik, veel landen hebben ze als geneesmiddel gereguleerd, en tot nu toe zijn er onvoldoende onderzoeksgegevens om aan te tonen dat ze systemische bijwerkingen op het menselijk lichaam hebben.
Geplaatst op: 9 september 2022
